« إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ » به تو وحى فرستاذيم - ما كى خداونديم - « كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ » چنانك وحى فرستاذيم بنوح و أنبياء پس از وى . اين آيت در شأن جهوذان منزل شذ و اين وقتى بوذ ( 221 ) كى خذاى - تعالى - آيت فرستاذه بوذ : « يَسْئَلُكَ أَهْلُ الْكِتابِ » الى قوله : « وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً » 1425 . ايشانرا درين آيت فضيحت كرد 1426 و عيوب ايشان ذكر فرموذ . جهوذان خشم گرفتند و گفتند : « ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ » 1427 و بهرچ خذاى - تعالى - منزل فرموذه بوذ انكار كردند . خذاى - تعالى - آيت فرستاذ : « وَ ما قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قالُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ عَلى بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتابَ الَّذِي جاءَ بِهِ مُوسى » 1428 ، و همچنين آيت فرستاذ : « إِنَّا أَوْحَيْنا إِلَيْكَ كَما أَوْحَيْنا إِلى نُوحٍ وَ النَّبِيِّينَ مِنْ بَعْدِهِ » 1429 . سؤال : در تقديم نوح بر انبيا چه حكمت است 1430 - و درين أنبياء مذكور ازو بهتر هست - ؟ جواب : او را مقدّم از آن جهت داشت كى پذر بشر است چنانك خذاى - تعالى - فرموذ : « وَ جَعَلْنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْباقِينَ » ؛ 1431 و گفته‌اند : زيرا كى اوّل أنبياء صاحب شريعت او بوذ و اوّل داعى خلق به خدا و نذير ايشان از شرك او بوذ ( 222 ) ؛ و گفته‌اند : از آن جهت او را مقدّم داشت كى عمر وى از همه پيغمبران درازتر بوذ و خذاى - تعالى - معجز او در نفس او نهاذ ، زيرا كى هزار سال زندگانى يافت كى قوّة او نقصان 1432 نشذ و موى وى سپيذ نگشت و دندان او نيفتاذ ؛ و گفته‌اند : از آن جهت كى هيچكس از انبيا در دعوة آن مبالغت نكرد كى